2008 Marokko

Gezellig weer thuis – Agadir, Essaouira, Marrakech

Written by Roel Kerkhof

Helaas, helaas (voor ons), we zijn weer thuis. De laatste week was te snel voorbij, ook al hebben we niet zo veel meer gedaan. Dat komt vooral omdat we vijf dagen in Agadir op onze luie reet hebben gelegen bij het zwembad van ons hotel. De enige inspanning bestond uit wat wandelingen langs het strand of de gang naar het ontbijt- dan wel avondbuffet. Half pension boeken was namelijk verplicht om in de Al Moggar Garden Beach Club te mogen verblijven. Dat wilden we eigenlijk niet omdat we slechte recensies hadden gelezen over het eten daar, maar ja, Eugenie was verliefd geworden op het appartement met zeezicht dat ons werd aangeboden en dus moesten we het eten maar slikken.

Het bleek achteraf overigens mee te vallen, al was het menu na de eerste veelbelovende Marokkaanse thema-avond toch vooral op de toeristische middenmoot gericht en bleef de lokale flavour beperkt. Een rondgang langs de restaurants langs het strand leerde ons overigens dat dit eerder regel dan uitzondering is in Agadir. En wilde je wel echte Marokkaanse gerechten dan hing daar steevast een prijskaartje aan. Zo kwamen we voor een kommetje Harira (Marokkaanse soep, erg lekker) opeens prijzen tegen van 39 dirham, waar we eerder meestal circa 5 dirham en nooit meer dan 10 dirham hoefden af te rekenen. Dat is de prijs van het massatoerisme zullen we maar denken .

Vanuit Agadir gingen we met de bus naar het 180 km noordelijker gelegen Essaouira, de zuidelijke tegenhanger van Asilah dat we eerder deze reis bezochten. Ook hier weer fotogenieke blauwwitte huizen langs een stevige kademuur aan de kust, maar dan met dit verschil dat de medina met veel toeristenwinkeltjes en galerietjes (en veel meer toeristen) een stuk levendiger was. Voor het eerst werd de bus ook eens opgewacht door iemand met een visitekaartje van een hotel, in dit geval een eenvoudige riad, waar we meteen ook zijn gebleven. Achteraf hadden we een dag eerder uit Agadir moeten vertrekken om ontspannen van de relaxte sfeer van Essaouira te kunnen genieten, want we vonden het toch een van de leukere bestemmingen in Marokko.

Een laatste busrit bracht ons weer naar het vertrekpunt van onze vakantie, Marrakesh. Daar hebben we ons eindelijk overgegeven aan het inslaan van souvenirs. De lokale handelaars staan bekend als de stevigste onderhandelaars van het land. Of we te veel h ebben betaald? Who knows. We hebben zelf het idee dat we de gewenste goodies voor een redelijk prijs hebben kunnen verwerven. En er bleef net genoeg geld over om de taxi naar het vliegveld te kunnen betalen……

About the author

Roel Kerkhof

Restless wanderer, retired cyclist and triathlete, geographer and writer. Man with a mission impossible: to visit all countries in the world.

Leave a Comment